...ömrümüz de gidiyor giden kış günleriyle birlikte.. bir kez daha battaniyelere sarılıp,.. sevgiliye sarılmışcasına ısınabilecek miyiz ?...bir kez daha,.. karları çiğneyip, soğuğun gücünü, tüm duyularımızla hissedip, saygı duyup, iliklerimizde hissedebilecek miyiz ?... karların arasından yüzünü gösteren renklere çoşkuyla dokunup fotoğraflayabilecek miyiz ?.. 
f.k.d.şehir 17/03/2010
1 yorum:
en baştaki fotoğrafın için yazıyorum, odunsu ve donmuş ağaç dalları ve şaşkın sardunya için değil! Canlı, hayat dolu menekşe için... miyiz, mıyız mızmızlığının aksini söylüyor menekşeler, karı taçlandıran sarı çiçekler...
Bu sene terasımın bir köşesine kış bahçesi yapmıştım. Orada da sarı menekşeler var, ve müthiş güzeller. Fakat fotoğraflarını çekmek gelmemişti içimden. Anladım ki bir şeyler eksikmiş, kar gibi. Kış bahçesi demekle olmuyor. Kış bahçesi dediğinde kar da olmalı. Kışın girmediği bahçe değil, karlı olmalı kış bahçesi! Terasta balkonda filan değil, çiçekler bahçede olmalı. Üzerlerine kar yağmalı, yağmur düşmeli, güneş doğmalı...
Bizimkisi televizyonda buzulları seyretmek gibi bir şey! Battaniyenin altında ve elinde birayla...
Neyse; şu bunalım hallerini bir göreyim dedim, karlar erimeden, sinir, öfke ve mutsuzluk günleri geçmeden...
İG.köy 19/03/2010
Yorum Gönder